Vampirinden Kurtul !

        Yine oturdum yazımın başına. Süslü kelimeler, süslü cümleler kullanamayacağım. Zaten hiç halim de yok. Nereden başlasam, nasıl devam etsem, sonunu nasıl bağlasam diye düşünmek de istemiyorum. Çünkü kafamda yeterince düşünce var ve yenilerine de yer yok.
İçimi sıkan onca şeyin arasından sıyrılıp sayfama dökülen büyük zehir; inanç. Ne zaman güvenip inansam insanlara, hep boşa çıkıyor. Hep bir hayal kırıklığı, hep bir kalp ağrısı.
Her şeyi en baştan anlatsam anlaşılır olabilir herhalde. Büyülü başlar her şey en başında. Güven verilir ve kendini onunla prenses gibi hissedersin. Herkesten farklı olur ve o ne yapsa hep en doğruymuş gibi gelir. Yanlışlarını görmezden gelirsin. Gözünün içine bakarak yalanlar söyler ama sen yalan olduğuna inanmak istemezsin. O gider, gelir nasıl isterse öyle olmasını sağlar. Hep kendinden tavizler vererek mutlu olmaya çalışırsın. Aslında senin için her şey olan o kişi bir vampirdir. Senin hayallerini ve  inancını son damlasına kadar emer. Doymak bilmez, seni günden güne eritir. En sonunda tükenirsin ve her şey biter. Sonrasını zaten biliyorsun. Hayalleri tükenmiş, hiçbir şeye inancı olmayan bir insan oluşur. İlk zamanlar acı çekersin ama sonra kendini dinledikçe değişimin gerekli olduğunu düşünmeye başlarsın.
Ben değiştiğimi düşünüyorum. Artık insanlara hak ettiğinde fazla değer vermemeyi ve başkalarının istediği gibi yaşamamayı öğrendiğimi düşünüyorum. Özellikle bencil insanlardan uzak durmam gerektiği konusunda bu yaz bolca ders aldım. Hayatımdaki gereksiz insanları kırmamak için acı çektiğimi fark edecek duruma geldiğim için ilk işim onları hayatımdan çıkarmak oldu. Biliyorum, yerleri dolmayacak insanları da çıkarmak zorunda kaldım hayatımdan ama mutluluğun formülü belli. Sırtına yük olan dosttan kurtul, topalladığında koluna girenle devam et yola.
Bu demek değil ki insanları yarı yolda bıraktım. Asla. Daha önce beni yarı yolda bıraktığını bildiğim halde hala vazgeçemediğim insanların, aslında benim elimi kolumu nasıl bağladığını gördüm sadece. Buna bir son verdim ve hafiflediğimi hissedebiliyorum. İnsanların çoğu, yanınızda olurken karşılığında kişiliğinizden taviz vermenizi bekliyor. Sizi değiştirmeye çalışıyorlar ve kabul edin bazen başarıyorlar da. Geç fark edildiğinde can yakıcı oluyor.  Beni ben olduğum için seven ve ben olduğum için yanımda olan insanlarla devam etmem gerektiği kaçınılmaz bir gerçek.
Her şey anlattığım gibi işte. Bundan sonra hayatımdan beni değiştirmeye çalışan, hayallerimi, inançlarımı emen vampirlere yer yok. Hepsini tabutlarına gönderdim, bir de kilit vurdum. Darısı başınıza :)